0-6 Yaş Çocuklarda Hareket Gelişimi

0-6 YAŞ ÇOCUKLARDA HAREKET GELİŞİMİ

çocuklar için spor aktiviteleri çocuklar için spor hareketleri çocuklar için spor salonu 3- 4 yaş spor faaliyetleri okul öncesi spor oyunları hareket gelişimi eğitimiGelişimin göstergesi davranıştır. Çocuğun hangi yönde ve nasıl geliştiği davranışlarına bakılarak anlaşılır. Çocuk değişik alanlarda (fiziksel, zihinsel, sosyal, dil, motor alanlarında) farklı hızda gelişiyor gibi görünse de, beliren davranış ve yetenekler arasında belirli bir ilişki vardır. Örneğin 0-2 yaş döneminde davranışlar düşüncenin sembolü olarak belirirler ve bu dönemdeki çocuğun motor davranışları zihinsel gelişimi hakkında önemli bilgiler verir.

Hareket gelişimi (motor gelişim) fizikî büyüme ve merkezî sinir sisteminin gelişmesine paralel olarak organizmanın isteme bağlı hareketlilik kazanmasıdır. Çocuğun hareket gelişimi refleksler ile başlayan ve üst düzeyde koordine motor becerilerle sonuçlanan bir süreci takip eder.

Motor gelişim, fiziksel büyüme ve merkezî sinir sisteminin gelişimine paralel olarak organizmanın isteme bağlı olarak hareketlilik kazanmasıdır. Bir başka deyişle, özünde hareket olan becerilerin kazanılmasını içeren ve doğum öncesi dönemde başlayıp ömür boyu devam eden bir süreçtir.

Bebekler bedenlerinin çeşitli bölümlerini hareket ettirmeyi sağlayan genel bir yetenekle ve refleks olarak adlandırılan davranışsal tepkilerle dünyaya gelirler. Refleksler ve sonraki istemli davranışlar arasında doğrudan bir bağlantı olduğu kesin olarak söylenememekle birlikte dolaylı bir bağ olduğu söylenebilir. Doğum öncesi dönemden 1 yaşına kadar gözlenebilen refleks hareketler; ilkel refleksler ve duruşa ilişkin refleksler olmak üzere iki grupta sınıflandırılmıştır.

Emme, arama, yakalama, sarılma refleksleri ilkel (birincil) refleks hareketleridir. Bu reflekslerin beslenme ve korunma amaçlı işlevleri vardır.

Adımlama, emekleme, çekme, yüzme, boynu ve bedeni çevirme refleksleri de duruşa ilişkin refleksler olup, daha sonraki istemli davranışlara görünüş açısından benzese de tümüyle istem dışı hareketlerdir.

0-2 yaşlar arasında görülen ilkel hareketler, istemli hareketlerin ilk şeklidir. İlkel hareketler olgunlaşmaya bağlıdır ve hareketlerin ortaya çıkışları bir sıra izlemektedir. Ancak kalıtım ve çevresel etmenler bireysel farklılıkları ortaya çıkarmaktadır.

İlkel hareketler yaşam için gerekli olan istemli hareketlerin temelini oluşturur. Bu tür hareketler; baş, boyun ve gövde kaslarının kontrolü, uzanma, bırakma, yakalama gibi temel hareketler küçük kas becerilerini, sürünme, emekleme, yürüme gibi temel hareketler ise büyük kas becerilerini kapsar.

Çocukta, iki yaşından sonra temel hareket becerileri kaba bir şekilde ortaya çıkar ve kendi bedenlerinin hareket yeteneklerini anlamak ve bunları denemek için çaba gösterirler. Daha uyumlu ve kontrollü olurlar, mekanik yönden etkili, uyumlu ve kontrollü bir hareket repertuvarına sahip olurlar. İlk beş yılda çocuklar hareketlerin büyük kaslarla ilgili kontrolünü kazanırlar.

İki yaşından sonra temel hareketler kaba bir şekilde ortaya çıkar. Yaşamın ilk iki yılında çocuğun kazandığı hareketler, ileride kazanılacak hareketlerin temelini oluşturur. İlk zamanlar çocuk tüm dikkatini hareketlere verir. Daha sonra çocuk beceriyi tam anlamı ile kazandıktan sonra dikkatini hareketinden çevreye yöneltir ve hareketi bir amaç olarak değil, araç olarak kullanmaya başlar.

Beşinci yıldan sonra ise kavrama, fırlatma, yakalama, yazma ve alet kullanma gibi küçük kas hareketlerinin koordinasyonu önem kazanır.

Yaşamın ikinci ve yedinci yıllarında kazanılan bu temel beceriler ; koşma, atlama, sıçrama, sekme, atma, yakalama, fırlatma, ayakla topa vurma gibi hareketlerdir.

Temel hareket becerilerinin yaş ile birlikte doğal olarak geliştiği ve çevrenin bunu çok az etkilediği savunulmaktadır. Fakat bu durumun tek etken olmadığı çocuklara verilen fırsatların ve temel eğitimin becerilerin gelişmesinde önemli bir rol oynadığı da vurgulanmaktadır.

KAYNAKÇA:
( 0-6 Yaş Çocuklarda Hareket Gelişimi, Motor Gelişim Alanları,
Okul Öncesi Dönemde Hareket Gelişimi yazıları için)

GALLAHUE; D. (1982). Understanding Motor Development in Children, John Wiley&Sons, New York.

GÖDE, O. – KÖKSAL, N. (1996). “Eğitim-Öğretimdeki Yeni Gelişmeler Işığında Okul Öncesi Kurumlarda ve İlkokullarda Hareket Öğretiminden Spor Eğitimine Geçiş” Eğitim-Sanat Kültür Dergisi, Sayı: 131, M.E.B. Yayınları, İstanbul.

GÜVEN, N. (1987). “Okul Öncesi Dönemde Beden Eğitimi Çalışmalarının Önemi” YA-PA 5. Okul Öncesi Eğitimi ve Yaygınlaştırılması Semineri, YA-PA Yayın Pazarlama San. Ltd. Şti., İstanbul.

GÜVEN, N. (1979). “Okul Öncesi Dönemde Matematik Eğitimi” 6. YA-PA Okul Öncesi Eğitimi ve Yaygınlaştırılması Semineri, YA-PA Yayıncılık, İstanbul.

KASAP, H. (1989). Beden Eğitimi ve Spora Giriş Ders Notları, Marmara Üniversitesi, İstanbul.

OKTAY, A. (1987). “Okul Öncesi Eğitimde Çağdaş Bir yaklaşım: Montessori Yöntemi” 5. YA-PA Okul Öncesi Eğitimi ve Yaygınlaştırılması Semineri, YA-Pa Yayıncılık, İstanbul.

ÖZCAN, A. O. (1994). Çocukta Hareket Gelişimi ve Eğitimi Ders Notu, İstanbul.

ÖZER, Dilara ve Kamil. (1998). Çocuklarda Motor Gelişim, Antalya.

SÜKAN, Z. (1993). Okul Öncesi Etkinlikleri, M.E. Basımevi, İstanbul.

TU⁄RUL, B. (1994). “Farklı Etkinlik Programlarının Çocukların Ruhsal Uyum Davranışları, Arkadaş Grubundaki Kabul Düzeyleri ve Oyun Davranışları Üzerindeki Etkisinin İncelenmesi” 10. YA-PA Okul Öncesi Eğitimi ve Yaygınlaştırılması Semineri, YA-PA Yayın Pazarlama Ltd Şti, İstanbul.

Yorum yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir